| Deutsch | English |
|---|---|
| Verben | verbs |
| beleidigen | to insult |
| beleidigen | to offend |
| beleidigen | to affront |
| beleidigen | to abuse |
| beleidigen | to violate |
| beleidigen | to slur |
| beleidigen | to libel |
| beleidigen | to aggrieve |
| beleidigen | to curse |
| beleidigen | to revile |
| beleidigen | to hurt |
| beleidigen | to wrong |
| Sprachgebrauch | usage |
| jdn. beleidigen | to cause/give offence |
| das Ohr beleidigen | to jar upon the ear |
| Ich lasse es nicht zu, dass Sie meine Frau beleidigen. | I won't have you insult my wife. |
| Ich wollte niemanden beleidigen. | I didn't mean to offend anyone. |
| jdn. beleidigen | to slight sb. |
| jdn. beleidigen | to offend sb. |
| jdn. beleidigen | to insult sb. |
| beleidigen | to bad-mouth |
| den Schiedsrichter beleidigen | to bad-mouth the referee |
| jdn. beleidigen | to talk shit about sb. |
| jdn. beleidigen | to talk shit to sb. |
| beleidigen | to talk shit |
| wobei ich nicht glaube, dass sie damit jemanden beleidigen wollte | though I must add that I don't think she intended to hurt anyone's feelings |